Mijn kat

Twee stoelen staan op het balkon
in de vroege voorjaarszon
ik zit op m'n vaste plekje
jij neemt de andere en strekt je
zacht, verleidelijk en aaibaar
zo ontspannen lig je daar
als je iemand langs hoort lopen
gaat er langzaam een oog open
't is niet belangrijk wat je ziet
dus in beweging kom je niet
dan wordt ineens de rust verstoord
als je boven je een vogel hoort
je rekt je uit en komt omhoog
je lijf gespannen als een boog
je bent opeens niet aaibaar meer
komt als een jager in 't geweer
het lieve snuitje van daarnet
is razendsnel opzij gezet
het roofdier is in jou ontwaakt
en die metamorfose maakt
dat ik,hoewel ik zo veel van je hou
soms zo'n hekel heb aan jou!

Lea Perlee